Satja - Forum ReiKi

Pełna wersja: Jaskółcze ziele - bakterio-pierwotniako-grzybobójcze, rozkurcz, znieczulające, uspoka
Aktualnie przeglądasz uproszczoną wersję forum. Kliknij tutaj, by zobaczyć wersję z pełnym formatowaniem.
Zastosowanie glistnika - jaskółcze ziele
[Obrazek: glistnik.jpg]
Zastosowanie glistnika - jaskółcze ziele

Glistnik jest ziołem niezmiernie cennym, wykazującym silne, szerokie, a zarazem ciekawe działanie farmakologiczne. Jego działanie jest widoczne i pewne jeśli będzie odpowiednio stosowany. 

Jaskółcze ziele działa silnie uspokajająco, nasennie, obniża napięcie mięśni gładkich i prążkowanych, zmniejsza ich pobudliwość i hamuje skurcze (widoczne uczucie odprężenia), obniża napięcie mięśni naczyń krwionośnych, powoduje ich rozszerzenie, w tym także wieńcowych, obniża ciśnienie krwi, ułatwia oddychanie, działa przeciwbólowo, przeciwuczuleniowo, znieczulająco, lekko narkotycznie, moczopędnie, przeciwobrzękowo, przeciwwirusowo, przeciwpierwotniakowo, przeciwbakteryjnie, przeciwgrzybiczo, silnie żółciopędnie, żółciotwórczo, przeciwzapalnie, przeciwnowotworowo; reguluje, a zarazem przyśpiesza przemianę materii, reguluje wypróżnienia, odtruwa organizm, wzmaga wydzielanie soku żołądkowego i trzustkowego, reguluje miesiączkowanie, likwiduje zastoje żółci, przez co zapobiega powstawaniu kamieni żółciowych (niektórzy medycy uważają, iż glistnik ułatwia wydalenie drobnych kamieni i złogów żółciowych oraz piasku i kamieni moczowych; ja również to zaobserwowałem), znosi stan przedmiesiączkowy i bolesne krwawienia miesiączkowe, poprawia samopoczucie, znosi bóle jajników. Glistnik wywiera działanie papaweryno - kodeino - i morfinopodobne. 

Według Aminiewa jaskółcze ziele leczy polipowatość jelita grubego i brodawczaki pęcherza moczowego.

Wskazania: 
kolka żółciowa, wątrobowa, jelitowa, żołądkowa, moczowodowa, nerkowa; bóle trzustki, kamica żółciowa i moczowa, zastoje żółci, zapalenie wątroby i pęcherzyka żółciowego, niedostateczne wydzielanie żółci, niewydolność wątroby, po wycięciu pęcherzyka żółciowego, zapalenie trzustki, nowotwory, choroba wrzodowa (zdania podzielone; osobiście nie widzę w tym przypadku chorobowym przeciwwskazań, wręcz przeciwnie), bolesna biegunka, zapalenie żołądka, skurcze odźwiernika, zaparcia, parcie na kał i mocz, skąpomocz, obrzęki, zapalenie nerek, dróg moczowych i przydatków, bolesne oddawanie kału i moczu, bóle nerek, skurcze oskrzeli (utrudnione oddychanie, astma, zadyszka, niemożność złapania tchu), dusznica bolesna, kaszel bolesny, skurcze mięśni i naczyń w kończynach (jednocześnie zażywać Dolomit !), kłucie w sercu, niedotlenienie mięśnia sercowego, nerwica i kołatanie serca, bezsenność, spięcie, zdenerwowanie, lęk, stres, wewnętrzny niepokój, nerwica żołądka i jelit, zmęczenie, osłabienie, złe samopoczucie, zaburzenia miesiączkowania i hormonalne, okres po- i przekwitania i choroby z nim związane, bóle miesiączkowe, otyłość, choroby skórne, gruźlica (glistnik zabija pałeczki), choroby alergiczne i zakaźne, reumatyzm, zapalenie płuc, choroby narządów płciowych (stany zapalne jąder, jajników), stan przedmiesiączkowy, zaburzenia trawienia, niestrawność.


Wewnętrznie:
Zawarte w glistniku związki czynne zwiększają wydzielanie żółci i korzystnie wpływają na jej odpływ do dwunastnicy. Ponadto działają rozkurczająco na przewód pokarmowy. Ziele glistnika ma zastosowanie w leczeniu chorób przewodu pokarmowego, wątroby i dróg żółciowych takich jak: stany skurczowe dróg żółciowych, kolka żółciowa, jelitowa, zapalenie pęcherzyka żółciowego, kamica żółciowa, skurczowe bóle brzucha, zespół objawów po zabiegach chirurgicznych na drogach żółciowych.
 
Zewnętrznie:
Bakteriobójcze, pierwotniakobójcze, grzybobójcze właściwości glistnika wykorzystywane są zewnętrznie w leczeniu zakażeń skóry, szczególnie na tle grzybiczym.
Świeży sok z ziela jest w medycynie ludowej popularnym środkiem do usuwania kurzajek.


STOSOWANIE

Świeży sok 
Sok wyciśnięty z ziela (nie poddawany obróbce termicznej) jest bogaty w peptydy glistnikowe, które wykazują działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne, wspomagają leczenie choroby wrzodowej (również owrzodzenia jelita grubego i dwunastnicy). Alkaloidy mają działanie przeciwpasożytnicze (w stosunku do pierwotniaków) przeciwbakteryjne, antywirusowe i przeciwnowotworowe (zwłaszcza sangwinaryna, chelerytyna i koptyzyna).Preparaty z glistnika stosuje się w przypadku wirusowych zakażeń skóry - brodawek pospolitych, ”kurzajek”, kłykcin kończystych i opryszczki. 
Z powodzeniem można także stosować na brodawki świeży sok z glistnika wyciekający ze złamanej łodygi.

Napar: 
1 łyżkę ziela zalać 2 szkl. wrzącej wody; odstawić na 30 minut; przecedzić. 
Pić 3-4 razy dz. po 100 ml (max 150 ml); 
dzieci powyżej 7 r. ż. – zgodnie z wagą ciała: 
25-30 kg – 35 ml,
35-40 kg -50 ml,
45-50 kg – 64 ml, 3-4 razy dz.

Wywar: 
1 łyżkę ziela zalać 2 szkl. wody; gotować 5 minut; odstawić na 20 minut; przecedzić. 
Dawkować jak napar.

Alkoholatura „zimna”: 
pół szkl. świeżego mielonego ziela zalać 400 ml wódki; wytrawiać 14 dni; przefiltrować. Zażywać 3-4 razy dz. po 10 ml; w kolkach – 1 łyżka.

Intrakt – Intractum Chelidonii: 
pół szkl. świeżego i mielonego ziela zalać 400 ml gorącej wódki; wytrawiać 10 dni; przefiltrować. 
Zażywać 3-4 razy dz. po 10 ml w 50 ml wody;
 dzieci ważące 25-30 kg – 3 ml, 
35-40 kg – 4 ml, 
45-50 kg – 6 ml, 
3-4 razy dz. w 50 ml wody.

Nalewka glistnikowa – Tinctura Chelidonii: 
pół szkl. suchego ziela zalać 400 ml wódki; macerować 14 dni; przefiltrować. Doustnie zażywać jak Intrakt. Leczy niektóre oporne zmiany trądzikowe. W tym celu przemywać skórę 3 razy dz.

Wyciąg glicerynowy z glistnika Gliceroextractum Chelidonii: 
każdą łyżkę pobranego świeżego lub suchego ziela zalać 30 g gliceryny płynnej i 15 ml wódki; wymieszać; wytrawiać 7 dni; przefiltrować. Zażywać 2-3 razy dz. po 10 ml po rozcieńczeniu z dowolnym sokiem w zaparciach bolesnych, przy kolkach i kamicy moczowej oraz żółciowej. 
Lek silny w działaniu!


Roślina trująca
Zdarzają się zatrucia spowodowane spożyciem dużej ilości glistnika lub jego przetworów. Przytrafiają się one narkomanom próbującym stosowania glistnika w zastępstwie maku lekarskiego oraz osobom, które nadużyją leków z alkaloidami glistnika. Toksyczne działanie mają alkaloidy izochinolinowe. Objawem zatrucia jest ból i pieczenie w jamie ustnej, ślinotok, ból brzucha i biegunka, czasem krwawa. W ostrych przypadkach zdarzają się zawroty, zaburzenia świadomości (do głębokiej śpiączki włącznie), spadek ciśnienia tętniczego, tachykardia. Najpoważniejsze objawy dotyczą zaburzeń funkcji układu krążenia, do zapaści włącznie. Zarejestrowano przypadki zatruć śmiertelnych (w przypadku dzieci). W przypadku spożycia glistnika należy jak najszybciej podać osłaniająco białko jaja kurzego lub chude mleko, a następnie wykonać płukanie żołądka. Sok glistnika może powodować także podrażnienie skóry (pieczenie, obrzęk, owrzodzenie) oraz spojówek (pieczenie, łzawienie). Zatrucia zwierząt w zasadzie się nie zdarzają, ponieważ te unikają glistnika z powodu nieprzyjemnego zapachu i smaku. Sporadycznie u bydła obserwowano po spożyciu dużych dawek ślinotok, senność, chwiejny chód i silne pragnienie. Dawki do 0,5 kg zielonej masy glistnika nie powodowały jednak objawów zatrucia.W pierwszych latach XXI wieku potwierdzono także hepatotoksyczność alkaloidów glistnika.

Leki z glistnikiem nie mogą być stosowane pod koniec ciąży (pobudzają skurcze macicy), w chorobie wrzodowej, przy jaskrze i ostrych nieżytach przewodu pokarmowego. Przy dłuższym stosowaniu alkaloidów glistnika istnieje zagrożenie spowodowania jaskry. Od końca XX wieku pojawiać się zaczęły doniesienia o ostrych uszkodzeniach wątroby u pacjentów leczonych preparatami z glistnika. Uszkodzenia te następowały niezależnie od wielkości dawek przyjmowanych przez pacjentów (według niektórych źródeł problem pojawia się przy dłużej trwających kuracjach). Badania laboratoryjne potwierdziły dużą wrażliwość ludzkich hepatocytów na alkaloidy zawarte w glistniku. W efekcie preparaty z glistnika wycofywane są współcześnie z lecznictwa. W ocenie Europejskiej Agencji Medycznej z 2010 korzyści płynące ze stosowania preparatów glistnika nie równoważą ryzyka związanego z zagrożeniem dla zdrowia pacjentów.

Możliwe skutki uboczne:
Duże dawki mogą doprowadzić do podrażnienia przewodu pokarmowego, bólów żołądka, wymiotów, uszkodzeń oczu, zwiększonej kurczliwość mięśni macicy oraz słabe podwyższenie ciśnienia krwi.
Duże dawki glistnika wywierają toksyczny wpływ na wątrobę.

Ostrzeżenia:
W ciąży, zaćma, jaskra, zażywanie leków w skład których wchodzi atropina i jej podobne.